← Wszystkie wpisy

Jak startupy turystyczne agregują ceny biletów lotniczych

Wyszukiwarki połączeń muszą zbierać ceny z dziesiątek zabezpieczonych stron linii lotniczych jednocześnie. Oto jak naprawdę wygląda taka infrastruktura.

Porównywanie cen biletów lotniczych to jeden z najbardziej wymagających technicznie przypadków użycia w zbieraniu danych z sieci. Linie lotnicze oraz internetowe biura podróży (OTA) wyświetlają różne ceny w zależności od lokalizacji, przeglądarki, pory dnia i historii zapytań. Zbudowanie niezawodnego agregatora cen oznacza konieczność rozwiązania wszystkich tych problemów jednocześnie.

Wyzwanie techniczne

Strony z cenami linii lotniczych należą do najsilniej chronionych w internecie:

  • Rygorystyczne wykrywanie botów. Większość dużych linii lotniczych korzysta z zewnętrznych systemów detekcji botów.
  • Geograficzne różnicowanie cen. Lot z Londynu do Nowego Jorku ma inne ceny zależnie od tego, czy wyszukiwanie odbywa się z Wielkiej Brytanii, USA czy Indii.
  • Renderowanie dynamiczne. Wyniki taryf ładują się asynchronicznie po wykonaniu wielu wywołań API w ramach strony.
  • Śledzenie sesji. Zmiany cen pomiędzy przeładowaniami strony (osławiony komunikat "wyszukana taryfa nie jest już dostępna").

Jak działa agregator cen

Krok 1: Zapytanie wyszukiwania

Agregator odbiera zapytanie wyszukiwania (miejsce wylotu, cel podróży, daty, pasażerowie) i rozsyła je równolegle do wielu linii lotniczych oraz serwisów OTA.

Krok 2: Równoległe zbieranie danych

Każdy cel wymaga indywidualnego podejścia:

tasks = [
    # Static API endpoint, fast single request
    {"url": "https://api.airline-a.com/fares?from=LHR&to=JFK&date=2026-04-15", "type": "single"},
    # JavaScript-heavy SPA, needs browser rendering
    {"url": "https://airline-b.com/search?o=LHR&d=JFK&dt=20260415", "type": "browser", 
     "options": {"waitFor": ".fare-results"}},
    # Geo-restricted pricing, needs US proxy
    {"url": "https://ota-site.com/flights/LHR-JFK", "type": "proxy",
     "options": {"proxyCountry": "US"}},
]

Krok 3: Parsowanie i normalizacja

Każda witryna zwraca dane w innym formacie. Agregator normalizuje wszystko do wspólnego schematu: linia lotnicza, numer lotu, odlot, przylot, cena, waluta, klasa rezerwacyjna.

Krok 4: Deduplikacja i ranking

Ten sam lot pojawia się na wielu stronach w różnych cenach. Agregator usuwa duplikaty na podstawie numeru lotu i prezentuje najtańszą opcję dla każdej trasy.

Dlaczego API do zbierania danych ma tutaj kluczowe znaczenie

Bez usługi takiej jak FourA startup turystyczny musiałby:

  • Utrzymywać pulę rezydencjalnych serwerów proxy w wielu krajach
  • Uruchamiać przeglądarki headless na dużą skalę z łatkami antydetekcyjnymi
  • Budować logikę ponownych prób dla każdego napotkanego systemu wykrywania botów
  • Obsługiwać blokady IP i ręcznie rotować pule proxy

Sama ta infrastruktura może kosztować więcej niż reszta aplikacji łącznie. API do zbierania danych abstrahuje to wszystko za pojedynczym endpointem.

Kluczowe kwestie

  • Geotargetowanie jest niezbędne. Linie lotnicze oferują różne ceny w zależności od regionu. Użyj opcji proxyCountry, aby pobierać ceny z perspektywy podróżnego.
  • Szybkość ma znaczenie. Wyszukiwanie podróży wymaga natychmiastowych wyników. Użytkownicy oczekują rezultatów w kilka sekund. Używaj zadań single dla endpointów API, a browser tylko wtedy, gdy jest to konieczne.
  • Zgodność z przepisami jest kluczowa. Przestrzegaj rate limitów i regulaminów usług. Niektóre linie lotnicze oferują partnerskie API, które zapewniają autoryzowany dostęp do danych o taryfach.

Od czego więc zacząć?

Jeśli budujesz produkt turystyczny wymagający danych o taryfach, dokumentacja FourA API oraz przewodnik po wyborze typów zadań szczegółowo opisują kwestie techniczne.

Większym wyzwaniem jest jednak architektura. Startupy, które skutecznie agregują taryfy, nie tylko wybierają odpowiednie API. Projektują one warstwy fanoutu wyszukiwania, buforowania i normalizacji z uwzględnieniem faktu, że każda strona linii lotniczych działa inaczej. Typ zadania proxy z geotargetowaniem rozwiązuje najtrudniejszą część tej układanki.